Strona 1 | Strona 2 | Strona 3 | Strona 4 | Strona 5 | Strona 6 | Strona 7 | Strona 8 | Strona 9 | Strona 10 | Strona 11 | Strona 12 | Strona 13 | Strona 14 | Strona 15 | Strona 16 | Strona 17 |

I tak uważam, że wygrałem debatę. Legola, uratowałaś nas. Jak ja ci się odwdzięczę? Frydo walczy o swe życie. Nadzieja Cornwood jest w naszych rękach. Szybko, do Gejzerów. Może to trochę poczekać? Tak, tak, może. Nie masz szans z moim stylem smoka. Chyba jednak masz. Powiedz mi, Frydo, Czy wiesz, że jedyną słabością smoków jest ich miękkie podbrzusze? Nie, czemu. Wypluj mojego przyjaciela ze swej gęby. To już koniec, Mamono. Zaraz będziemy na dole. A wszystko to dzięki tym kruchym schodom. Szybko. Wskakujcie na magicznego robala. To nie magiczny robal, debilu. To magiczny pająk. Nie umiesz policzyć nóg? Nie. 6, 7, 8. Nie 6, a 8! Zabiję cię, imbecylu. Moje podbrzusze. Moja jedyna słabość.

Udoskonaliłeś tusz dla psów? Daleko jeszcze do tego.

Mam. Mogę teraz go wrzucić do tego gorącego czegoś i stać się bohaterem. A z drugiej strony, bezgraniczna władza może być niezła.

Obaj zjedliśmy kryształy.

Proszę, staram się wam pomóc. Więc czemu walisz we mnie patykiem? Jak bardzo jesteś głupi, myśląc, że to pomaganie? Mamusia nigdy nie mówiła ci o moim ojcu.

Mówiła, że był to okropny He-demon. Dokładnie. Ty jesteś moim ojcem. Nie, to nie możliwe. Odszukaj swych uczuć. Będziesz wiedział, że to prawda. Taa. Słyszałem, jak mamusia mówiła. Mam kość. Jestem Władcą Lochów. Wiem wszystko i. Koniec gry. Co się stało? Mój Boże, wydostaliśmy się z tego powalonego świata.

I wróciliśmy do naszego normalnie powalonego świata. Czy wszyscy mieliśmy jakiś dziwny sen,

Przeżywasz załamanie. Przestań.

Czy to były duchy? Nic z tych rzeczy, Fry. To była nauka. Wyobraźnia Bendera wzmocniona przez rezonans ciemnej materii. Stworzyła alternatywną rzeczywistość, która prawie rozwaliła nasze umysły. Dokładnie. Nie dasz rady czegoś takiego wymyślić. Przestańcie próbować wszystko wyjaśniać. Pokonałam was w tamtym świecie, pokonam i w tym. Chłopcy, kryształ wciąż jest w jego brzuchu. Rozpoczynamy błyskawiczne czyszczenie jelit. Czekajcie! Zanim nadejdzie moment wstydu, mogę. Mogę uściskać mojego chłopca?

No dobra. Ja tego nigdy nie zrobiłam. Ktoś chyba powinien. Jaki ojciec, taki syn, co? Obaj zjedliśmy kryształy. Moja ciemna materia. Jest bezwartościowa! Tak jest, Mamo. Ale bez obaw. Właśnie wymyśliłem alternatywne źródło energii.

Moc Nibblera. Hura. Czekaj, co? Wal mocniej, profesorze.

Ma rację. To mi się właśnie spodobało w twojej matce.

Szybciej, szybciej! Wolniej!