Strona 1 | Strona 2 | Strona 3 | Strona 4 | Strona 5 | Strona 6 |
Piliśmy ogromną ilość darmowego wina, jedliśmy Twiglets. A ty walnąłeś artystę w twarz. Nie powinienem jeść Twiglets. A to niby czemu? Sprawiają, że staję się porywczy. To od czasopisma. Może mnie polubili. Może polubili moją dziwaczność. Mogłabym być tą uroczą w biurze, wiesz?
Tą durną, która zawsze zrobi coś źle. Biurowym błaznem.
I byłoby tak: "Yolanda, zgubiłam akta.". A ona na to: "Spoko, Daisy, lubimy jak jesteś w pobliżu, Bo jesteś szalona i dzika, wkładem w dynamiczne biuro. ". To odmowa. No cóż, nieważne. A kto by ich potrzebował, Daisy? Co oni tam wiedzą? Są po prostu zazdrośni. Niby czego? Twoich cycków? To już nie chodzi o moje cyce, Tim. Chciałabym by tak było. Ale już nie jest jak kiedyś, Kiedy mogłeś dostać robotę, nosząc krótką spódniczkę i odsłaniając trochę dekolt. Muszę udowodnić swoją intelektualną wartość. Wiem, że jest coś co powinnam zrobić, ale jeszcze nie wiem co. Czuję się jak królik. Złapany w pułapkę na drodze donikąd, Zastygły przez przednie światła 21-go wieku. Daisy, po raz ostatni. Przestaniesz być tak dramatyczna? Dlaczego ze wszystkiego musisz robić takie przedstawienie? Królik, królik, królik, królik. Królik, królik, królik, królik królik, królik, królik, królik!
Ooh jak mały kwiat! Dzięki za przyjście, to było bardzo przydatne! To było bardzo przydatne! Królik, królik, królik, królik, królik!