Strona 1 | Strona 2 | Strona 3 | Strona 4 | Strona 5 | Strona 6 | Strona 7 | Strona 8 | Strona 9 | Strona 10 | Strona 11 | Strona 12 | Strona 13 | Strona 14 | Strona 15 | Strona 16 | Strona 17 | Strona 18 | Strona 19 | Strona 20 | Strona 21 | Strona 22 |
W takim razie Ty to zrobisz, jeśli jesteś tu autorytetem.
I nie znikniesz jeśli odwrócisz się od nas.
Może on nie umie łapać ryb.
To droga do Suchego Lądu.
Myślę, że masz rację, Enola.
Możecie się zamknąć? Próbuję słuchać silników.
Co rysujesz?
Nie zamknę się do czasu kiedy nie przestaniesz. I nie pomożesz mi znaleźć czegoś do jedzenia dla tego dziecka! Będę krzyczeć tak głośno że. Nic tym nie złapieszTo śmieć. PrzepraszamMiałeś rację, co do wędki. Miałeś rację, ale musimy jeść. Wiem, że mnie słyszysz! Same będziemy dla siebie łowić. Pokaż nam, jak to się robi. Przecież wiesz jak! Nawet ty musisz jeść! Siedźcie tutaj. Zadowolone? Nie lubisz, jak śpiewam? Helen mówi, że nie lubisz, bo sam nie umiesz śpiewać. Próbowałaś kiedyś słuchać? -Czego?
Który może nas uratować. On nie jest człowiekiem!
Muzyki świata.
W porządku. Dobra.
Nic nie słyszę. -Bo hałasujesz. I wiercisz się cały czas. Spróbuj posiedzieć cicho. Chcesz oko? Bierz, pijcie ile chcecie. Będzie dzisiaj padać. Chciałabym mieć takie stopy. Mogłabym pływać.
Przepraszam. Nie znam nikogo, kto nie umiałby pływać. Ja nie umiem. Mówili, że jestem dziwna. Może mieli rację. Może mieli też rację co do ciebie. To z Suchego Lądu? Wiesz, nawet nie znam twojego imienia. Nie potrzebuję żadnego. Enola chce ci to podarować. Nie weźmie tego więcej.
Masz bystry wzrok.
Nie jesteś do niej podobna. Nie jestem jej matką, jeśli o to ci chodzi.
Zachowujesz się jak matka. Około sześciu lat temu, kosz wpłynął do atolu z Enolą w środku.
Oczywiście, każdy chciał, żeby wypłynęła spowrotem do morza. Takie było prawo. Była szczególnie cenna.