Strona 1 | Strona 2 | Strona 3 | Strona 4 | Strona 5 | Strona 6 | Strona 7 | Strona 8 | Strona 9 | Strona 10 | Strona 11 | Strona 12 | Strona 13 | Strona 14 | Strona 15 | Strona 16 | Strona 17 | Strona 18 | Strona 19 | Strona 20 | Strona 21 |
Byłem obsługiwany jako pierwszy.
On go popilnuje. To prostsze niż szukać parkingu. I o wiele szybsze.
Co jakiś czas musiałem tylko mówić Sandy, że ją kocham.
Wolę iść tędy. Lepiej niż czekać w kolejce. Ja się masz? Jak leci? Bardzo proszę. Jak się masz, Gino? Dobrze. Co u ciebie?
Zawsze jak przychodzę, jesteście tu. Nie pracujecie? Henry, miło cię widzieć. Jak się masz? Anthony, tam z przodu. Jak będziesz czegoś potrzebował, daj mi znać. Tony, dziękuję bardzo. Jestem wdzięczny.
Dałeś każdemu 20 dolarów.
Wszystkie meble od Maurice'a Valencii.
Henry, to od pana Tony'ego, siedzi tam. Gdzie? Tam. Dziękuję, Tony. Gdzie pracujesz? Co? Gdzie pracujesz? Na budowie. Nie masz rąk kogoś, kto pracuje na budowie. Jestem działaczem związkowym.
Tak, tam, prosto.
Panie i panowie. Copacabana ma zaszczyt przedstawić króla dowcipu.
Henry'ego Youngmana.
Jak się macie? Bardzo się cieszę, że tu jestem. Porozmawiajmy o mojej żonie. Wywożę ją gdzie się da, a ona zawsze odnajduje drogę do domu. Pytam: "Dokąd chcesz pojechać na naszą rocznicę?". A ona: "Gdzieś, gdzie nigdy nie byłam". Ja na to: "To może do kuchni?".
Mamy tu doktora Wellslera.
Dał choremu pół roku życia. Ten nie mógł zapłacić. To dał mu jeszcze pół roku.