Strona 1 | Strona 2 | Strona 3 | Strona 4 | Strona 5 | Strona 6 | Strona 7 | Strona 8 | Strona 9 | Strona 10 | Strona 11 | Strona 12 | Strona 13 | Strona 14 | Strona 15 | Strona 16 | Strona 17 | Strona 18 |

Wynieście szybko to ciało. Zabierzcie to ciało. Przekażcie karetce, żeby zabrali ciało. Codziennie giną tysiące ludzi. Ale wystarczy jedno ciało. Na środku ruchliwej ulicy i już ludzie zaczynają wariować. Popatrz na nich. Można wyczuć strach. Dziesięciu gliniarzy. To mi przypomina "Nam". Wietnam? Tak, Wietnam. Byłem za młody, żeby iść, ale widziałem zdjęcia. Zdjęcia nie mogą tego oddać, Stu. Nie możesz sobie wyobrazić strachu, smrodu. Zwęglone napalmem ciała dzieci, pozostawione granaty w twoich butach. Później jesteś obwiniony za wojnę. Wróciłem i pluli na mnie. Tak, ten kraj winny ci jest przeprosiny. Mogę sobie wyobrazić ciebie, jako dzieciaka, wracającego z wojny, Przyzwyczajonego do zabijania, nie mogącego znaleźć pracy, wyizolowanego. Myślę, że to może się zmienić we wzruszającą opowieść.

I wiesz, jedyny który rozumie. I myślę, że gliniarze są po stronie Wietnamczyków. Jesteś żałosny, Stu. Dlaczego się nie obudzisz? Zwęglone napalmem ciała? Musiałbym mieć z 50 lat żeby być na tamtej wojnie! Przestań mieszać mi w głowie, proszę! Osłaniaj mnie. Pójdę z nim porozmawiać.

Nie powinniśmy zaczekać na negocjatora?

To może zająć 20 minut. Nie będę z nim czekał. Poradzę sobie. Proszę pana! Wyjmuję moją broń. Kładę ją na samochodzie. Nie jestem uzbrojony. Tak, ja też nie. Nazywam się Ramey. Kapitan Ed Ramey. W porządku.

Nie muszę być rozsądny! Tracę zasięg. halo!

A jak ty się nazywasz? Nie mam ochoty się zaprzyjaźniać. No nie wiem. Wyglądasz jakbyś potrzebował teraz przyjaciela. Powiedz mu, że już masz przyjaciela. Mam już przyjaciela. Z nim teraz rozmawiasz przez telefon? Chcę tylko usłyszeć twoją wersje wydarzeń. Nie jestem żadną stroną w tej sprawie. I nikogo nie zabiłem. Widzisz gdzieś pieprzony pistolet? Popatrz.

Nie pasuje do pistoletu. Widziałem dużo programów policyjnych.

Jest w twojej tylniej kieszeni! Widziałam go! On tam był. Czy ma pan broń w kieszeni? Nie. Mam telefon komórkowy i papierosy. Nie mam pieprzonej broni.

Słyszysz mnie? Zmartwiłem cię? Halo?

Więc, co robisz w budce telefonicznej, dzwonisz do kogoś? Chcesz go zobaczyć? Masz. Hej! Nie sięgaj po to! Nie strzelać!

Nie potrzebuję widzieć. Wiem, co tam jest. Mam dużo świadków, którzy widzieli jak go używasz. Nie mogli tego widzieć, bo to się nie wydarzyło! Ucisz je! Nie żyje, ale to się nie wydarzyło? Więc kto to zrobił? Musisz mu powiedzieć, Stu. Nie wiem. Byłeś najbliżej. Musiałeś widzieć, co się stało. Pomóż mi. Ten facet zaczyna mnie denerwować. Nie wtrącaj się do tego.

Z kim ciągle rozmawiasz? Z nikim. Z przyjacielem, rodzicem, kochanką?

Kto? Uważaj, Stuart. Uważaj. Moim psychiatrą. Wspaniale. Mogłem się domyślić. Widzę. Jak on się nazywa?

Glina na jedenastej.

To by było bardzo pomocne. Powiedział żeby wam nie mówić, rozumiesz? To jest zastrzeżona informacja. Bardzo dobrze, Stuart. Widzisz, to zaczyna być zabawne. Tak, co tylko, kurwa powiesz. Szanuje twoje prawo do prywatności.

Właśnie wyszedłem z konferencji w "City Hotel".

Sam przechodziłem przez terapię. Wydział postanowił mnie wysłać. Wiem, że nie wypada gliniarzowi, o tym opowiadać, ale czasami wiesz,