Strona 1 | Strona 2 | Strona 3 | Strona 4 | Strona 5 | Strona 6 | Strona 7 | Strona 8 | Strona 9 | Strona 10 | Strona 11 | Strona 12 |
Tę, którą widział Toby. Nie mam jej. Zobaczymy. Przeszukaj ją. Jezu Chryste, jeśli znowu coś tak spierdolisz, Zmienią cię w siebie, z krwią czy nie. A teraz przynieś mi tę mapę. Wiesz, gdzie masz jechać, nie? Upewnij się, że chłopak wie, gdzie ją masz. A jeśli będzie sprawiał problemy, namocz go tym.
To nie jest zabawne! Łapiemy.
Powie ci, gdzie jest mapa.
Nie powiedziałeś, że jest tam morderca na wolności, Billy.
Może powie ci nawet całą jej historię. Ona zostaje.
Trochę się zabawimy, kiedy cię nie będzie. Wolałabym umrzeć. I tak bym cię wyruchał. Wisi mi to. Jedź już. Przywieź mi tę mapę. Nie zapytasz mnie? Jakie chore, straszne gówno się tu dzieje? Dalej, Amy. Nie chcesz wiedzieć? Na pewno nic innego nie chodzi ci po głowie, Amy. Nie obchodzi mnie to. Czy Billy jest zabójcą? Czy ja jestem pieprzonym zabójcą? Nie chcesz tego wiedzieć? Jestem pieprzonym zabójcą i Toby też. Zabija dla mnie, kiedy tylko chcę, bez zadawania pytań. Słyszałaś kiedyś o katastrofie górniczej w Bradford w 1967 roku? Oczywiście, że tak. Jesteś bystrą studentką. Ale na pewno nie wiedziałaś, że kopalnia była wysypiskiem toksykaliów. Kiedy wybuchła, wszystkie brudy spłynęły do wody pitnej. Niektórzy umarli, niektórzy przetrwali. Większość zachorowała na raka.
Kobiety rodzą zdeformowane dzieci.
Mama była ocalałą. Ta szopa z tyłu, ta w której pierwszy raz zobaczyłaś Toby'ego,
Tam mama przykuwała nas, kiedy prowadziła z tatą stację. Mówiła, że to dla bezpieczeństwa. Ja myślę, że wstydziła się. I ukrywała nas w tej szopie, byśmy nie odstraszali klientów. W każdym razie, ta szopa była strasznym żłobkiem. Ludzie, których zabiliśmy zasługiwali na śmierć. Każdy z nich. Jak ja, Billy. Czym ja się zasłużyłam?
Była nas piątka.
Tata mawiał: "Nie pozwól im odebrać sobie tej ziemi, chłopcze,". "bo prawdziwy świat zje cię, a potem wysra".
"I nigdy w nim nie przetrwasz". I to jest samoobrona, Amy. To jest powód, by zabić. Łatwo jest osądzać ludzi, kiedy nic o nich nie wiesz. Nie słyszysz tego co my. Nie widzisz tego co my, nie czujesz tego co my. Więc nie osądzaj nas. Proszę. Proszę, dłużej tego nie zniosę. W porządku, skończyłem. W każdym razie, z gadaniem. Wiedziałem, że za coś cię lubię. Masz w sobie ducha walki. Podoba mi się to. On tylko tam stał, czekał. Co on ci zrobił? Nie wiem. Nie pamiętam niczego po tym. Carrie, co jeśli on mnie dotykał? Potrzebujesz odpoczynku. Nie chcę odpoczywać. Nie mogę odpoczywać. Nie mogę spać. Moi przyjaciele nie żyją. Byli tu, a teraz odeszli. I już nigdy nie wrócą. Nie będzie już dobrze. Czułam się kiedyś tak samo, po utracie Richarda. To on jest na zdjęciu? Tak. Marzył o podróży przez Amerykę.
Bocznymi drogami, oczywiście. Kupił odnowionego Beetle'a z 74 roku tylko na tą podróż. Błagał mnie bym pojechała z nim, ale byłam zbyt zajęta. Nie wiem, co było takie zajebiście ważne.