Strona 1 | Strona 2 | Strona 3 | Strona 4 | Strona 5 | Strona 6 |

Instruktor jazdy, który wygląda jak magik. To niedorzeczne.

Właśnie w tym momencie. Trzech mężczyzn, rasa nieznana, kominiarki, duże pistolety. Tak, dobrze.

Boże, oni wychodzą. Wychodzą, oni wychodzą. Biegną w moją stronę, biegną w stronę samochodu.

że nie mam pojęcia, czym jest ćwiartka. Musimy iść.

Oni wsiadają.

W porządalu.

A teraz piłka jest tam.

Nie zatrzymuj się, chłopie.

W porządalu.

Teraz odbij w lewo. Wjedź na tę rampę. Wjedź po niej do ciężarówki. Roy, szybciej! Wjeżdżam do ciężarówki. Jestem na niej? Bo nie widzę. O nie! Przepraszam, przepraszam. Jedź, człowieku! No wjeżdżaj! Do góry, do góry i jesteśmy w ciężarówce. Co to? Ktoś płacze?

Widziałeś wczoraj ten niedorzeczny mecz? Co myślał Wenger wpuszczając Walcotta tak szybko? W Arsenalu zawsze próbują i się starają. Ale dlaczego? Nie rozumiem.

Myślałem, że dobrze nam idzie. To moja wina?

Nie, trudno to wyjaśnić. Powiedz, Jen. Chociaż tyle jesteś mi winna. Wyglądasz jak magik, Michael.

Wybacz, ale tak wyglądasz. Nie zauważyłam tego od razu, ale ktoś mi o tym wspomniał i teraz nie mogę o tym zapomnieć. Ale ja nie jestem magikiem. Wiem i właśnie dlatego niedobrze, że wyglądasz jak magik. Ale o co konkretnie chodzi? O wszystko. Wszystko w tobie jest magikowate. Wszystko. Nie widzisz tego? Nie wstajesz rano. I nie patrzysz w lustro myśląc: "Chryste, wyglądam jak magik!". Nie. A powinieneś. Ja bym tak miała, gdybym była dziwacznym, brodatym magikiem.

Próbuję ci pomóc, Michael. I to koniec przez coś takiego? To wszystko psuje. To jest dziwne, jest dziwne dla mnie. Przepraszam. Czekaj. Może znajdziemy jakieś rozwiązanie. A gdybym nauczył się kilku magicznych sztuczek? Gdybym nauczył się kilku trików, nie byłoby to takie dziwne, że wyglądam jak magik.