Strona 1 | Strona 2 | Strona 3 | Strona 4 | Strona 5 | Strona 6 | Strona 7 | Strona 8 | Strona 9 | Strona 10 | Strona 11 | Strona 12 | Strona 13 | Strona 14 | Strona 15 | Strona 16 | Strona 17 | Strona 18 | Strona 19 | Strona 20 | Strona 21 |

Ktoś musiał mnie wydać.

Ananas, ananas, ma wyjątkowy smak. Proszę. Dziękuję. Franz wszystko może załatwić. Bertho, przynieś kawę i ciasto dla pana Wahl'a. Już przynoszę, Elsbeth.

A my zasłużyliśmy sobie teraz na likerek ziołowy. Domowy wypiek. No, moja tysiące-piękności.

Wciąż jeszcze zła? Na zdrówko. Kto to jeszcze idzie do nas? Nikt więcej nie był zaproszony. Na zdrówko. La Paloma. Niespodziankowy gość. Kawy, ciasta?

Nie, dziękuję.

Panienko Baetz, czy możemy porozmawiać? Panienko Eilert.

Przestań! Zamknij się!

Co tu się dzieje? Kto to był? Moja nauczycielka. Czy ty nic złego nie wywinąłeś? Nie. Masz szczęście. Dyrektor szkoły zwolnił mnie z pracy w szkole.

Franz, jeszcze jedno piwo?

Jestem w zgromadzeniu studiowania Biblii. Od 1933 jest to zakazane. Ja nigdy o czymś takim nie słyszałam. Ktoś musiał mnie wydać. Ponieważ nie chciałam pozdrawiać prawa ręka. Jakież to głupie z mojej strony. Tak, to było głupie. Hans'owi-Jürgen'owi zabroniono podczas przedstawienia wystąpić. Zarządzenie dyrektora.

Ponieważ mój syn nie jest Ariańczykiem. Kläuschen, my razem nie? My i pilot Bismarka. Panienka Eilert została zwolniona, bo nie chciała Heil Hitler wymawiać.

Co? A ja jestem zwolniony z przedstawienia. Pan Wriede zabronił tego. Ależ tak nie można! Zwłaszcza, że tak dużo musiałeś ćwiczyć! Hans-Jürgen, jeśli nie będzie ci wolno wystąpić, nie pójdę wcale na to przedstawienie. A ten pan Wriede niech to przedstawienie wsadzi w dupę nazistom. Tego nie chciałem tu usłyszeć. Tutaj, Wilhelmie, jest moja kuchnia.

I tutaj powiem to co myślę, panie blokowy. Hans-Jürgen ściągaj to. O, i żebyś nigdy więcej mi tego nie nosił. O, tu musisz nauczyć się to przyszywać. Ej! Wystarczy teraz! Elsbeth, wychodzę. Proszę, wychodź sobie.

Panie Wahl, czy pan wychodzi ze mną? Tak. No co jest teraz? Chyba pan zostanie? Chciałem Bercie. panience Baetz jeszcze coś pomóc. Chodź, Hans-Jürgen. Pożegnamy się teraz z panienką Eilert. No nie! Tych urodzin nigdy nie zapomnę!